Αποκλειστική συνέντευξη στη Δέσποινα Δημότση. Τεύχος 69, Ιούνιος 2026

Η Ελληνίδα καταξιωμένη κοσμηματοποιός Nadia Bele με το διεθνώς αναγνωρισμένο ταλέντο, ως γνήσια καλλιτέχνις ταγμένη στην τέχνη της υψηλής κοσμηματοποιίας από το 1997 που εγκαινίασε το πρώτο της ατελιέ, έχει καταφέρει να ταξιδέψει τις δημιουργίες της σε όλο τον πλανήτη και να απολαμβάνει την αποδοχή και τον θαυμασμό των έργων της, αλλά και της προσωπικότητας της από όλους.

Από τα ζευγάρια που την επιλέγουν για τις πολύτιμες στιγμές τους (γάμους, βαπτίσεις, γιορτές κι επετείους) μέχρι πριγκίπισσες στα Αραβικά Εμιράτα, επιτυχημένες επιχειρηματίες σε όλο τον κόσμο κι αστέρες του Χόλυγουντ (ανάμεσά τους η Jennifer Aniston kαι η Monica Bellucci). Για τα ιερατικά κοσμήματα που δημιουργεί μάλιστα έχει βραβευθεί κι από το Βατικανό.

ΔΔ: Καλωσορίζοντας σας στο περιοδικό μας θέλουμε να μας μιλήσετε γι’ αυτό που σας ενέπνευσε να γίνετε σχεδιάστρια κοσμημάτων, και ποιες πρώτες εμπειρίες διαμόρφωσαν την επιλογή της καριέρα σας;

NB: Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και για την τιμή να είμαι στο εξώφυλλο αυτού του τεύχους σας. Η απόφαση να σπουδάσω αργυροχρυσοχοΐα και να ασχοληθώ επαγγελματικά με τον σχεδιασμό και την κατασκευή κοσμημάτων δεν ήταν ”έμπνευση”. Ήταν ”kάλεσμα.” Τα κοσμήματα τα αγαπώ από πάντα. Η γιαγιά μου, έλεγε χαρακτηριστικά πως από τις πρώτες λέξεις που είπα, ήταν «λιλίκια» δηλαδή σκουλαρίκια. Η πρώτη εμπειρία που είχα με πολύτιμο κόσμημα (πριν γίνω 3 ετών καλά καλά), ήταν όταν η ίδια γιαγιά, η αγαπημένη μου, με πήγε στον χρυσοχόο της να μου τρυπήσουν τα αυτιά και να μου παραγγείλει τα πρώτα μου σκουλαρίκια. Ήταν ένα ζευγάρι μονόπετρα ρουμπίνια, και τα επέλεξα μόνη μου. Το ρουμπίνι είναι ένας από τους αγαπημένους μου πολύτιμους λίθους μέχρι και σήμερα! Καταλαβαίνετε πως τα κοσμήματα είναι συνυφασμένα με τις πρώτες αναμνήσεις της ζωής μου, κι όλες τις πολύτιμες στιγμές μου μετέπειτα. Ήταν φυσική εξέλιξη να επιλέξω αυτό το επάγγελμα. Ήταν το εσωτερικό μου κάλεσμα να κάνω την αγάπη μου για το κόσμημα επάγγελμα.

ΔΔ: Μπορείτε να περιγράψετε τη δημιουργική διαδικασία πίσω από τα σχέδιά σας; Σε ποια στοιχεία δίνετε προτεραιότητα όταν δημιουργείτε ένα νέο κόσμημα; Πώς εξασφαλίζετε κάθε κόσμημά σας να αντικατοπτρίζει την μοναδική ουσία του κατόχου του;

ΝΒ: Τα κοσμήματα μου γίνονται κυρίως κατά παραγγελία. Οπότε η βασική πηγή έμπνευσης μου είναι ο ίδιος ο άνθρωπος για τον οποίο προορίζονται. Πρώτα μελετώ τις ανάγκες του, την αισθητική του και το σκοπό που θα εκπληρώσει το κόσμημα που θα σχεδιάσω και θα δημιουργήσω αποκλειστικά για εκείνον. Έπειτα αναζητώ και προμηθεύομαι τα υλικά που θα χρησιμοποιήσω για την κατασκευή του. Κάποιες φορές χρειάζεται να έρθουν κατά παραγγελία από το εξωτερικό αποκλειστικά για το εργαστήριο μου. Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας θέλω “ιδανικές συνθήκες”. Απόλυτα τακτοποιημένος και καθαρός πάγκος, τα καλύτερα υλικά, ωραίες μουσικές κι ο νους μου εστιασμένος σε θετικές σκέψεις! Πιστεύω πολύ στην ενέργεια που φέρουν τα κοσμήματα και είναι σημαντικό να τα “φορτίζω” πρώτη εγώ που τα δημιουργώ με την καλύτερη μου ενέργεια. Με Αγάπη, Χαρά κι Ευχές για να φέρουν Αφθονία στον άνθρωπο για τον οποίο προορίζονται. Η υψηλού επιπέδου κατασκευή είναι βασική προϋπόθεση στο εργαστήριο μας και για τον λόγο αυτό κάθε κόσμημα πριν παραδοθεί περνάει από αυστηρό ποιοτικό έλεγχο. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό, συντελούν στην ολοκλήρωση ενός άρτιου, μεγάλης αξίας πολύτιμου αντικείμενου, που θα σας συνοδεύει για πάντα!

Πριν σχεδιάσω και κατασκευάσω ένα κόσμημα προηγούνται κάποια ραντεβού με το πρόσωπο που το παραγγέλνει. Είναι σαν ατομικές συνεδρίες κατά τη διάρκεια των οποίων συλλέγω όσες περισσότερες και πιο χρήσιμες πληροφορίες μπορώ για τον τελικό παραλήπτη του κοσμήματος. Ποιες ανάγκες του θα καλύψει αυτό το κόσμημα (που θα δημιουργηθεί αποκλείστηκα για εκείνη- ον), τι συναισθήματα θα του προκαλεί, και τι θα συμβολίζει (τι θα του υπενθυμίζει!). Τα κοσμήματα μας υπενθυμίζουν και μας συνδέουν με τις πολυτιμότερες αναμνήσεις της ζωής μας. Ακολουθώντας αυτήν την μέθοδο δημιουργίας για σχεδόν 29 χρόνια ως τώρα, εξασφαλίζω μια μοναδική, προσωποποιημένη δημιουργία, ενός πολύτιμου έργου που ικανοποιεί τις ανάγκες του παραλήπτη του με τον καλύτερο τροπο.

ΔΔ: Ποιοί μέντορες σημάδεψαν την πορεία σας, και πώς έχουν επηρεάσει οι συμβουλές τους την καριέρα σας ;

ΝΒ : Πρώτοι μου Μέντορες υπήρξαν οι αγαπημένοι μου γιαγιά και παππούς στην Αρκαδία, οι οποίοι ήταν κι οι δυο σπουδαίες και πολύ δυναμικές προσωπικότητες. Μεγαλώνοντας μαζί τους έμαθα να εκτιμώ και να σπουδαιολογώ τα σημαντικά της ζωής με έναν αντισυμβατικό και μάλλον ανορθόδοξο (στα μάτια των πολλών) τρόπο. Το 1995 (φοιτήτρια στο πρώτο έτος της Σχολής Αργυροχρυσοχοΐας) είχα την μεγάλη τύχη να γνωρίσω την σπουδαία μας ηθοποιός, κι ομορφότερη γυναίκα που έχω συναντήσει ως τώρα, την αείμνηστη Έλενα Ναθαναήλ! Η Έλενα, εκτός από τις πρώτες μου δημιουργίες, τίμησε κι εμένα προσωπικά με τη φιλία της και την αγάπη της. ‘Όλες τις κουβέντες μας τις κρατώ πολύτιμο φυλαχτό.

Αργότερα είχα τη Μεγάλη Ευλογία, μέσω του επαγγέλματος μου, να γνωρίσω και να συναναστραφώ με πολλούς αξιόλογους ανθρώπους, κάποιοι μάλιστα είναι και διάσημοι παγκοσμίως. Η γνωριμία κι η συναναστροφή μαζί τους, μου επιβεβαιώνουν τη πεποίθηση μου πως οι πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν στη ζωή τους αρμονία, ομορφιά, ισορροπία, κι αγάπη για όλους και για όλα όσα κάνουν. Μια ακόμη προσωπικότητα που με ενέπνευσε να προσεγγίσω με άλλη ματιά τα χρήματα και τη διαχείριση του πλούτου είναι ο Εlio D’ Anna -o ιδρυτής του European School of Economics- όπου είχα την ευκαιρία να διδαχθώ οικονομική διαχείριση μ’ έναν διαφορετικό τρόπο, έξω απ’ τα ”κλασικά πρότυπα” που μαθαίνουμε στην κοινωνία μας. Όλες αυτές οι επιρροές, σε συνδυασμό με την ανήσυχη προσωπικότητα μου που αναζητά συνεχώς εξέλιξη, βελτίωση κι αναβάθμιση, καθόρισαν την αιρετική προσωπικότητα που έχω διαμορφώσει.

ΔΔ: Πώς ισορροπείτε το καλλιτεχνικό σας όραμα με τις απαιτήσεις των πελατών, ειδικά όταν συνεργάζεστε με πριγκιπικές οικογένειες ή πελάτες υψηλού προφίλ;

ΝΒ: Δεν έχω να μοιραστώ μαζί σας κάποιο μυστικό ισορροπίας – επιτυχίας. Οι πελάτες μου επιλέγουν τις δημιουργίες μου, γιατί ξέρουν πως από τα χέρια μου θα παραλάβουν υψηλής αισθητικής και ποιότητας πολύτιμα κοσμήματα που θα στολίζουν τις σημαντικότερες στιγμές τους και θα μείνουν κειμήλια ζωής στους κληρονόμους τους. Είναι μια σχέση εμπιστοσύνης που δημιουργώ μαζί τους από την πρώτη στιγμή της επικοινωνίας μας, η οποία εξελίσσετε σε πολύτιμο δεσμό κοινής έμπνευσης και συνδημιουργίας! Είναι ευχάριστη καλλιτεχνική πρόκληση να απευθύνονται σε μένα πελάτες με υψηλή αισθητική κι υψηλά στάνταρτς διότι αυτό με παρακινεί να γίνομαι κάθε φορά καλύτερη.

ΔΔ: Ποιες προκλήσεις έχετε αντιμετωπίσει στη δουλειά σας και πώς αυτές διαμόρφωσαν την οπτική σας για τη δημιουργικότητα και την επιτυχία; Πώς βλέπετε το μέλλον στη βιομηχανία του κοσμήματος και ποιες τάσεις πιστεύετε θα επηρεάσουν τον τομέα σας τα επόμενα χρόνια;

ΝΒ : Ξεκινώντας σ’ αυτό το επάγγελμα του 1997 (τον περασμένο αιώνα! κυριολεκτικά.) καταλαβαίνετε πως οι προκλήσεις ήταν και είναι πολλές! Πρώτα απ’ όλα είμαι γυναίκα και μπήκα σε ένα κυρίως ανδροκρατούμενο επάγγελμα. Έπειτα κανείς απ’ την οικογένεια μου δεν μου κληρονοδότησε ένα εργαστήριο κοσμημάτων. Ίδρυσα την δική μου επιχείρηση στηριζόμενη αποκλειστικά στις δικές μου γνώσεις και δυνάμεις σε ηλικία μόλις 19 ετών. Ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με χρυσόσκονη, ούτε με διαμάντια, όμως η αγάπη μου γι’ αυτό το επάγγελμα, η επιθυμία μου για επιτυχία, το πείσμα μου, και η έντονη στοχοπροσήλωσή μου δεν άφησαν περιθώρια για το αντίθετο. Οι προκλήσεις είναι μέρος της εξέλιξης μας. Δε σταματούν ποτέ. Αλλά είναι δική μας ευθύνη να τις λάβουμε ως μάθημα, να δυναμώσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά. Αυτό έχω μάθει να κάνω καλά σχεδόν 29 χρόνια ως τώρα, και συνεχίζω! Είτε έρχονται οικονομικές κρίσεις, είτε πανδημίες, είτε αυξάνεται η τιμή των πολύτιμων μετάλλων και λίθων (που είναι βασικές πρώτες ύλες για το επάγγελμα μου), είτε το ΑΙ εισβάλει δυναμικά και στην κοσμηματοποιία, η δημιουργία κι η επιχειρηματικότητα είναι Ροή.

Είναι έμπνευση, είναι ιδέες, είναι τόλμη (κάποιες φορές θράσος), και κυρίως είναι επένδυση. Η εξέλιξη της τεχνολογίας θα επηρεάσει σίγουρα πολύ και τις τάσεις στην κοσμηματοποιία τα επόμενα χρόνια. Κατά τη γνώμη μου θα μας διευκολύνει! Τα κοσμήματα του μέλλοντος τα οραματίζομαι πιο hi-tech (αν είναι δόκιμος ο όρος) μιας και θα εξυπηρετουν κι άλλες ανάγκες εκτός από το να μας κοσμούν. Θα είναι για παράδειγμα σκουλαρίκια-ακουστικά τηλεφώνου (που ήδη γίνονται), μενταγιόν cash cards, δαχτυλίδια-θήκες συμπληρωμάτων διατροφής και τέτοια πράγματα που θα έχουν και χρηστικό ρόλο στη ζωή μας. Μιας και οι ρυθμοί της ζωής θα γίνουν ακόμη πιο απαιτητικοί και θα χρειαζόμαστε να φοράμε τα κοσμήματα μας όλη μέρα, να μας στολίζουν, αλλά ταυτόχρονα και να μας διευκολύνουν!

ΔΔ: Από πέρυσι είστε πλέον και τηλεοπτικό πρόσωπο. Σας βλέπουμε καθημερινά στο Star Channel ως αγοράστρια στην εκπομπή Cash Or Trash. Πώς προέκυψε αυτός ο ρόλος;

Από όσο γνωρίζουμε τώρα ετοιμάζεστε για την έκτη σεζόν!

ΝΒ : Η αγάπη μου για τα vintage αντικείμενα, τα έργα τέχνης, τα design έπιπλα και τις αντίκες είναι γνωστή σε όσους με γνωρίζουν προσωπικά κι έχουν επισκεφθεί το ατελιέ μου και το σπίτι μου. Μάλιστα είναι χαρακτηριστική μια από τις ιστορίες που διηγούμαστε και γελάμε ακόμη με τους φίλους μου: Ήταν μια Πρωτοχρονιά που παραλίγο να με βρει ο καινούργιος χρόνος να κουβαλάω μια ντουλάπα φορώντας μακρύ φόρεμα με παγέτες και τα τακούνια μου! Ήμουν ακόμη φοιτήτρια, κι ενώ πήγαινα στο ρεβεγιόν, βρήκα σε κάτι σκουπίδια μια μικρή ντουλάπα-βιτρίνα που μου άρεσε πολύ! Σταμάτησα αμέσως, τη φόρτωσα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κι επέστρεψα στο σπίτι μου. Μέχρι να την ανεβάσω στο φοιτητικό μου διαμέρισμα και να ξανακατέβω για να φύγω για το ρεβεγιόν η ώρα είχε πάει 12 παρά!

Όταν μου έγινε η πρόταση να συμμετέχω στην πέμπτη σεζόν του “Cash or Trash” ως buyer δέχθηκα χωρίς δεύτερη σκέψη. Μου αρέσει να συλλέγω αντικείμενα και να πειραματίζομαι σ’ ένα “μαξιμαλιστικό πάντρεμα” ετερόκλητων επίπλων, έργων τέχνης κι αντικών δίνοντας το δικό μου προσωπικό ύφος στο τελικό αποτέλεσμα. Στον καινούργιο μου ρόλο λοιπόν παίρνω μέρος στη δημοπρασία και διεκδικώ οποιοδήποτε αντικείμενο μου προκαλεί το ενδιαφέρον kαι ταιριάζει στην αισθητική μου!

Το Cash Or Trash είναι μια δημοφιλής εκπομπή και χαίρομαι που συμμετέχω σ’ αυτήν. Με εκπλήσσει ευχάριστα κάθε φορά που ανακαλύπτω ιδίοις όμμασι πόσους θησαυρούς φυλάνε οι άνθρωποι στα σπίτια τους, και νιώθω πως όταν αγοράζω κάποιο από αυτά τα αντικείμενα που προκαλούν το ενδιαφέρον μου, τους δίνω μια δεύτερη ευκαιρία! Ναι, φέτος πηγαίνουμε για έκτη σεζόν με το καλό, κι ετοιμαστείτε για πολλές εκπλήξεις κι ακόμη πιο ενδιαφέροντα αντικείμενα!

ΔΔ: Κάθε κόσμημα κρύβει μια ιστορία. Υπάρχει κάποια δημιουργία σας που συνδέθηκε με μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή στη δική σας ζωή; Θα ήταν χαρά μας να μας περιγράψετε αυτή τη στιγμή και να μοιραστείτε μαζί μας μια εικόνα του κοσμήματος που τη συνοδεύει.

ΝΒ: Η ζωή μου όλη είναι συνδεδεμένη με πολύτιμες ιστορίες κοσμημάτων. Αλλά αφού μου ζητάτε να ξεχωρίσω κάποια θα σας διηγηθώ μία που ως τώρα δεν την έχω μοιραστεί… Τον περασμένο Αύγουστο ήμουν μόνη στο εργαστήριο μου, καθώς όλοι οι συνεργάτες μου είχαν πάρει τις άδειές του κι έλειπαν διακοπές. Άνοιξα το χρηματοκιβώτιο για να αναζητήσω μέταλλο που χρειαζόμουν για να δημιουργήσω τις πιο σημαντικές βέρες που έχω φτιάξει ως τώρα! Τις βέρες του γάμου μου, που θα γινόταν τον Σεπτέμβριο. Καθώς έψαχνα έπεσε στα χέρια μου ένα ξεχασμένο κουτί που είχε μέσα ένα βραχιόλι- αλυσίδα. Σ’ ένα ταξίδι μου στην αγαπημένη μου Φλωρεντία πριν χρόνια, καθώς έκανα βόλτα στην αγορά με έπιασε μια δυνατή βροχή και δεν είχα μαζί μου ομπρέλα. Για να προστατευτώ και να περάσει η ώρα μου μέχρι να κοπάσει η μπόρα, μπήκα σε μια αντικερί που την είχε ένας παππούς. Είχε πολλούς θησαυρούς και όσο διάλεγα τι θα αγοράσω είχαμε πιάσει κουβέντα… Μου έλεγε πως σε λίγο καιρό κλείνει οριστικά το μαγαζί του γιατί έχει βγει στην σύνταξη και δεν έχει κανέναν να συνεχίσει την επιχείρηση. Προς στιγμήν σκέφτηκα να του προτείνω να την αναλάβω εγώ! Αλλά του είπα ότι με περιμένει το εργαστήριο μου στην Αθήνα, και συνέχισα να ψάχνω στους θησαυρούς του… Όταν έφτασε η ώρα να τον πληρώσω και να φύγω, άνοιξε το συρτάρι κάτω από το ταμείο του κι έβγαλε ένα χρυσό βραχιόλι-αλυσίδα, χωρίς κούμπωμα. Σκέφτηκα πως θα μου ζητούσε να του επισκευάσω το κούμπωμα μιας και του είχα πει πως είμαι κοσμηματοποιός. Αλλά μου είπε πως μου το χαρίζει!

Πριν πολλά χρόνια όταν είχε πρωτοανοίξει το μαγαζάκι του, πέρασε απ’ ότι μου είπε μια κοπέλα που του τη θύμησα πολύ, και του πούλησε αυτό το βραχιόλι γιατι είχε ανάγκη από μετρητά. Εκείνος δεν το έδωσε ποτέ για λιώσιμο, έβγαλε μόνο το κούμπωμα που ήταν αρκετά βαρύ κάποια στιγμή που χρειάστηκε κι εκείνος να το ρευστοποιήσει, αλλά πίστευε πως η κοπέλα θα ξαναγυρνούσε κι ήθελε να της το επιστρέψει… Επειδή όμως σε λίγο καιρό θα έκλεινε οριστικά κι η κοπέλα δεν ξαναφάνηκε, ήθελε αυτό το βραχιόλι να το πάρω εγώ! Είχε μείνει κλεισμένο στο χρηματοκιβώτιο μου μέσα στο κουτάκι του για σχεδόν 10 χρόνια…

Όταν άνοιξα το κουτί είχε μέσα τα στοιχεία της αντικερί και το όνομα του κυρίου Marcello. Το θεώρησα σημάδι από το σύμπαν μιας και το όνομα του συντρόφου μου είναι Marcelino (λόγω της Αργεντίνικης καταγωγής του), κι αποφάσισα να φτιάξω τις βέρες μας από αυτό το βραχιόλι! Το ακόμη πιο απίθανο ήταν που όταν το μετρούσα για να το κόψω, το μήκος του ήταν ακριβώς όσο χρειαζόμουν για τα δύο δαχτυλίδια μας. Αυτό κι αν είναι κάρμα!

ΔΔ: Έχοντας επισκεφθεί πολλάκις την Ερμιονίδα, τι είναι αυτό που σας έχει εντυπωσιάσει περισσότερο. Ποια πόλη της Ερμιονίδας είναι αυτή που έχετε περισσότερο στην καρδιά σας και με ποιο πολύτιμο λίθο θα μπορούσε να συσχετιστεί.

ΝΒ: Όλη η Ερμιονίδα είναι πανέμορφη και καταπράσινη σαν σμαράγδι, κι έχω πολύ όμορφες παιδικές αναμνήσεις από όλη την περιοχή. Κατάγομαι από την Αρκαδία κι από την Κορινθία, είμαστε κοντά, και συχνά οι γονείς μου μας έφερναν ακόμη και μονοήμερη εκδρομή για μπάνιο και φαγητό. Όλα πανέμορφα! Η πρωτεύουσα σας το Κρανίδι, το κοσμοπολίτικο Πόρτο Χέλι, η Κόστα, η Κοιλάδα με τις ψαροταβέρνες της, κι όλα τα ηπειρωτικά χωριά στους πρόποδες και τριγύρω από τα Δίδυμα όρη! Όμως θα μου επιτρέψετε να ξεχωρίζω λίγο περισσότερο την Ερμιόνη, μάλλον λόγω του έντονου νησιωτικού χαρακτήρα της, κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Κι αφού μου ζητάτε να την συσχετίσω με κάποιον πολύτιμο λίθο θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη πως είναι ένα Μαργαριτάρι! Είμαι σίγουρη πως δεν το ακούτε πρώτη φορά από μένα. Ειναι γνωστός ο χαρακτηρισμός της ως το «Μαργαριτάρι της Αργολίδας». Πιστεύω πως η Ερμιόνη αποκαλείται συχνά έτσι λόγω της φυσικής της κομψότητας. Είναι διακριτική, λαμπερή και προστατευμένη μέσα στο φυσικό της περιβάλλον. Επίσης υπάρχει και μια αρχαία σύνδεσή της με την πορφύρα. Κατά την αρχαιότητα, η Ερμιόνη ήταν διάσημη για την παραγωγή της πολύτιμης πορφύρας της Ερμιόνης, μιας χρωστικής που εξαγόταν από θαλάσσια κοχύλια και χρησιμοποιούνταν για τα ρούχα των βασιλέων (όπως του Μεγάλου Αλεξάνδρου). Αυτή η βαθιά σύνδεση με τους πολύτιμους θησαυρούς της θάλασσας ενισχύει τον συσχετισμό της με το μαργαριτάρι. Κρυμμένη ομορφιά. Όπως το μαργαριτάρι κρύβεται μέσα στο κοχύλι, έτσι και η Ερμιόνη αποκαλύπτει την πλήρη ομορφιά της σε όποιον αποφασίσει να την εξερευνήσει.

ΔΔ: Αν ενα κόσμημα σας μπορούσε να μιλήσει μετά από 100 χρόνια, ποιο μήνυμα πιστεύετε πως θα μεταφέρει στους ανθρώπους για την δημιουργό του, και πώς το μήνυμα αυτό αυτό ευθυγραμμίζεται με τη συνολική σας οπτική ως σχεδιάστρια;

ΝΒ: ”Η δημιουργός μου ήταν μια σπουδαία κοσμηματοποιός, ταγμένη στην τέχνη της, που δημιουργούσε με Όλη της την Αγάπη και την καλύτερή της ενέργεια”. Αγάπη θέλω να μεταφέρουν οι δημιουργίες μου (τα μικρά πολύτιμα φορέσιμα έργα τέχνης μου) στους ανθρώπους που τα αποκτούν και να τους υπενθυμίζουν πόσο πολύτιμα μοναδικοί είναι κι οι ίδιοι! Πιστεύω ακράδαντα στη νομοτέλεια του Σύμπαντος κατά την οποία η Αγάπη πολλαπλασιάζεται κι επιστρέφει πάντα πίσω! Γι’ αυτό εύχομαι πάντα σε όλους ό,τι κάνουν να το κάνουν με όλη τους την Αγάπη.

Από ermag

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *