Αποκλειστική συνέντευξη στη Δέσποινα Δημότση. Τεύχος 65, Φεβρουάριος 2026
Ο Στράτος Καμπισιούλης γεννήθηκε το 2007 στην Αθήνα όπου και ζει έως σήμερα. Οι γονείς του έχουν καταγωγή από την Αρκαδία.
Σε ηλικία τεσσάρων ετών ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το Θέατρο Σκιών και από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει αποχωριστεί τη φιγούρα του Καραγκιόζη. Γνώρισε και συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους καραγκιοζοπαίκτες, όπως τον Θανάση Σπυρόπουλο, τον Άθω Δανέλλη, τον Γιάννη Νταγιάκο, τον Πάνο Καπετανίδη και αρκετούς άλλους.
Έχει πραγματοποιήσει παραστάσεις στο Μουσείο του Ευγένιου Σπαθάρη, στο θέατρο ΤΡΙΑΝΟΝ, στο θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη στα Βριλήσσια, σε Σχολεια και σε άλλους χώρους σε όλη την Ελλάδα. Παρουσίασε για πρώτη φορά Θέατρο Σκιών στην Αρχαία Δωρική Γλώσσα (Τσακώνικα) καθώς και την πρώτη παράσταση Καραγκιόζη αφιερωμένη στη Θράκη με εμφάνιση στον Μπερντέ του Χρόνη Αηδονίδη.
Συνεργάστηκε, σε παραστάσεις με ζωντανή μουσική, με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες όπως τον Μπάμπη Τσέρτο, τον Παναγιώτη Λάλεζα, την Θεοδοσία Στίγκα, την Νάντια Καραγιάννη, την Άννα Βυτινάρου και πολλούς άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες. Έχει δώσει αρκετές συνεντεύξεις στα ΜΜΕ με πιο ξεχωριστή την εκπομπή που του αφιέρωσε ο Κώστας Χαρδαβέλλας όταν ήταν ακόμη μαθητής Γυμνασίου!
Σήμερα, είναι φοιτητής του ΕΚΠΑ στην Σχολή της Φιλολογίας και παρουσιάζει παραστάσεις όπου του ζητηθεί ισορροπώντας ανάμεσα στην Παράδοση και το σήμερα.
ΔΔ: Πώς προέκυψε η μεγάλη σου αυτή αγάπη συγκεκριμένα για το Θέατρο Σκιών; Γιατί το ξεχώρισες από την παράδοση και την λαογραφία ώστε να το προχωρήσεις. Ποια ήταν η αντίδραση των γονιών σου;
ΣΚ: Όλα σε εμένα έγιναν αυτόματα! Στα τέσσερα μου χρόνια πρωτοείδα παράσταση θεάτρου σκιών και έπαθα σοκ. Τελείωσε η παράσταση και δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από τον μπερντέ! Με μάγεψαν οι φιγούρες, τα σκηνικά, η μουσική και κυρίως οι λαρυγγοφωνές. Ιδιαίτερα όταν κατάλαβα ότι όλες τις φωνές τις κάνει ένας άνθρωπος! Μπορεί να το ξεχώρισα με τη σημασία που του έδωσα από άλλες παραδόσεις όμως έχω μελετήσει πολύ και το παραδοσιακό μας τραγούδι και τους χορούς και πολλά άλλα. Τον λατρεύω τον Ελληνικό πολιτισμό. Είναι οι ρίζες μας! Οι γονείς μου χάρηκαν πολύ και με στήριξαν. Είναι άνθρωποι με παιδεία και καθαρή ματιά. Δεν θα θεωρούσαν αφύσικο αυτό σε μία εποχή που έχουμε αποδεχθεί ότι το φυσιολογικό είναι τα παιδιά να ασχολούνται με βιντεοπαιχνίδια και έργα με βία, δράκους και αίμα.
ΔΔ: Πόσο σημαντικό είναι να συνεχιστεί αυτή η παράδοση στις επόμενες γενιές και πως πλησιάζει το Θέατρο Σκιών τα μικρά παιδιά;
ΣΚ: Είναι αρκετά σημαντικό. Αυτός είναι και ο στόχος μας εξάλλου. Το χρέος μας. Να καταφερουμε να μαγέψουμε τα παιδιά ώστε να ξαναδούν Θέατρο Σκιών και αύριο να φέρουν τα παιδιά τους να δουν και πάει λέγοντας. Το κλειδί για να πετύχει αυτό είναι να παίζεται σωστά το θέατρο σκιών χωρίς προχειρότητες και να δημιουργούμε συνέχεια. Να φέρνουμε τον Καραγκιόζη στο σήμερα χωρίς να χάνεται η παράδοση!
ΔΔ: Ποιες δυσκολίες έχει μία παράσταση εκτός από τα κείμενα και τις ιστορίες γενικότερα που φαντάζομαι προσαρμόζεις στις περιοχές που επισκέπτεσαι; Δηλαδή με τις διαλέκτους πως τα καταφέρνεις;
ΣΚ: Είναι πολλές οι δυσκολίες επειδή στο θέατρο σκιών όλα τα κάνει ένας άνθρωπος. Είναι κι αυτό ένα one man show αν το καλοσκεφτείτε. Όσο για το κείμενο που είπατε, στο θέατρο σκιών δεν υπάρχει σενάριο. Υπάρχει ένας βασικός κορμός της κάθε παράστασης και “χτίζουμε” επιτόπου πάνω σε αυτόν. Αυτό κι αν είναι δύσκολο! Πρέπει να λέμε σωστά πράγματα και με συνοχή. Δεν μπορούμε να λέμε ασυναρτησίες, ειδικά στο παιδικό κοινό. Αλλά ακόμη δυσκολότερο θεωρώ πως είναι το θέμα των φωνών. Είμαι πολύ αυστηρός σε αυτό, ειδικά εκεί θέλω να είμαι άριστος. Πρέπει σε κλάσματα δευτερολέπτου να γίνουμε άλλος άνθρωπος! Να αλλάξουμε τόνο, βαρύτητα, προφορά ακόμα και γλώσσα. Θέλει πολύ μελέτη και εξάσκηση.
ΔΔ: Πώς συνδύασες το σχολείο με τις παραστάσεις από την πρώτη στιγμή μέχρι και σήμερα;
ΣΚ: Από την πρώτη στιγμή η προτεραιότητα μου ήταν το σχολείο όμως έβρισκα πάντα χρόνο να αφιερώσω στο θέατρο σκιών. Θεωρώ πως ο άνθρωπος αν θέλει συνδυάζει τα πάντα. Εγώ το καλοκαίρι της Δευτέρας Λυκείου γύρναγα από τις παραστάσεις με τον πατέρα μου τα μεσάνυχτα και διάβαζα μέσα στο αμάξι την ιστορία των πανελληνίων. Για να λέω την αλήθεια πιεζόμουν αλλά ήθελα να αποδείξω ότι όποιος θέλει προλαβαίνει και συνδυάζει τα πάντα!
ΔΔ: Τι σημαίνει η φιγούρα του “Καραγκιόζη” για σένα. Τι περιγραφή θα έδινες σε κάποιον που δεν τον γνωρίζει λεπτομερώς;
ΣΚ: Ο Καραγκιόζης για εμένα είναι ο πιο πλούσιος-φτωχός, ο καθρέφτης της Ελληνικής ψυχής! Ο πιο γνήσιος Έλληνας. Είναι όσα θέλουμε και δεν θέλουμε να είμαστε καθώς είναι αυθεντικός. Λέει πάντα την αλήθεια ακόμη κι αν πονάει κάποιες φορές. Και γι αυτό πιστεύω ότι έχουν γυρίσει όλοι στον Καραγκιόζη. Μικροί και μεγάλοι. Επειδή έχουν ανάγκη να ακούν την αλήθεια!
ΔΔ: Μίλησέ μας λίγο για τους μέντορες σου δηλαδή τους άλλους μεγάλους καραγκοζοπαίκτες που έχεις συνεργαστεί.
ΣΚ: Είχα την τύχη να γνωρίσω πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες. Της μουσικής, του θεάτρου και όλους τους καραγκιοζοπαίκτες που πρόλαβα. Από τον καθένα έμαθα κάτι ξεχωριστό. Δάσκαλός μου ήταν ο Θανάσης Σπυρόπουλος και ο γιος του, Κώστας. Γνώρισα επίσης από τους πιο παλιούς τον Τάκη Παλαιοθόδωρο και τον Μίμη Μάνο αλλα και συνεργάστηκα ως βοηθός σκηνής με τον Άθω Δανελλη, τον Πανο Καπετανίδη, τον Γιάννη Νταγιάκο, τον Τάσο Γεωργίου και αρκετούς ακόμα. Τους άκουγα και τους σεβόμουν όλους. Ρούφαγα κάθε διδαχή τους οπως το ξερό σφουγγάρι το νερό.
ΔΔ: Θεωρείς ότι όταν νεαρά άτομα σαν εσένα στρέφονται προς την παράδοση αυτό θα πυροδοτήσει και το ενδιαφέρον των υπολοίπων; Μικρούς, μεγάλους και ίσως μια μερίδα που δεν γνωρίζει τα πραγματικά μηνύματα που περνάει το Θέατρο Σκιών.
ΣΚ: Σίγουρα είναι πολυ θετικό να γοητεύονται νεαρά άτομα με την παράδοση και να ασχολούνται σοβαρά με αυτή γιατί μην ξεχνάμε οτι ζούμε σε μια εποχή που όλα τρέχουν γρήγορα και τα παιδιά έχουν χιλιάδες προσλαμβάνουσες. Ειδικά όταν βλέπουν τα μικρότερα παιδιά ότι νεαρά άτομα παρουσιάζουν μια παράσταση θεάτρου σκιών ή παίζουν ένα παραδοσιακό όργανο ή χορεύουν παραδοσιακούς χορούς θεωρώ πως τα φέρνει ακόμα πιο κοντά στην παράδοση, καθώς βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια ότι δεν πρόκειται για κάτι παλιακό ή ξεπερασμένο. Αντίθετα, πρόκειται για έναν ολοζώντανο Ελληνικό πολιτισμό που δεν παύει να είναι επίκαιρος.
ΔΔ: Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια για την Σχολή σου αλλά και την ενασχόλησή σου με το Θέατρο Σκιών;
ΣΚ: Είναι αλήθεια ότι σαν άνθρωπος δεν σταματάω να ονειρεύομαι. Όταν πραγματοποιώ έναν στόχο μου, έχω ήδη σκεπτεί τον επόμενο! Σπουδάζω φιλολογία και είναι κάτι που κάνω με μεγάλη ευχαρίστηση. Πάντοτε ήθελα κάτι σχετικό με την εκπαίδευση και την ψυχολογία των παιδιών. Έχω μεταδοτικότητα και αγάπη γι αυτό οπότε πιστεύω θα τα πάω καλά. Ίσως το συνδυάσω και με το θέατρο σκιών που κι εκεί έχω πολλά σχέδια για το μέλλον. Βέβαια για να τα υλοποιήσω απαιτούν πολύ χρόνο καθώς θέλω να είναι όλα τέλεια. Δεν κάνω προχειρότητες. Απαιτούν όμως και προβολή που στις μέρες μας δεν παίρνεις εύκολα. Εμένα η τηλεόραση και τα μέσα με ξέχασαν. Όταν ήμουν πιο μικρός και ήμουν ο νεότερος καραγκιοζοπαίκτης είχε γίνει ένας χαμός που δεν μπορούσε να το πιστέψει κάνεις. Δεν παραπονιέμαι όμως αντίθετα χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα ΜΜΕ γιατί εκεί που με ήξεραν λίγα χωριά της Αρκαδίας, άρχισαν να με ζητούν από όλη την Ελλάδα! Αφού ξεκίνησα τις ευχαριστίες, επιτρέψτε μου κλείνοντας να ευχαριστήσω κι εσάς για την όμορφη κουβέντα μας και τη φιλοξενία στο περιοδικό σας αλλά και τον όλο τον κόσμο που με στηρίζει και αγαπά!!