
Αποκλειστική συνέντευξη στη Δέσποινα Δημότση. Τεύχος 55, Απρίλιος 2025
Ο Πάνος Δημάκης είναι Έλληνας φιλόλογος, συγγραφέας και μεταφραστής. Κατάγεται από τα Βέρβενα Αρκαδίας και μεγάλωσε στο Άστρος Κυνουρίας. Από το 1995 ζει στην Αθήνα.
Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανπιστήμιο Αθηνών. Μιλάει οκτώ ξένες γλώσσες. Εργάστηκε ως μεταφραστής στην Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 για 18 μήνες.
Έχει μεταφράσει για τις «Εκδόσεις Καζαντζάκη», από τα ελληνικά στα αγγλικά, τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη, «Ο καπετάν Μιχάλης» και «Ο ανήφορος», το πρώτο σε αναθεώρηση της αρχικής μετάφρασης του 1955 και το δεύτερο σε παγκόσμια πρώτη, καθώς και άλλα αφηγήματα από τα αγγλικά και τα ιταλικά, στα ελληνικά.
Εμφανίζεται στο τηλεπαιχνίδι «The Chase» του Mega Channel ως «το Γεράκι». Η επιλογή του ως Chaser έγινε, όπως δήλωσε και ο ίδιος, λόγω της πολυετούς συμμετοχής και εμπειρίας του σε παλαιότερα τηλεπαιχνίδια. Πρωτοεμφανίστηκε το 2002, στο τηλεπαιχνίδι”Θησαυροφυλάκιο” του Ανδρέα Μικρούτσικου, όπου είχε κερδίσει 55.000 ευρώ, για να ακολουθήσουν τα “Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» (2006), «Fatus Olus», «Είσαι πιο έξυπνος από ένα 10χρονο;», “Still Standing” μεταξύ άλλων.
Επιμελείται το podcast «Χίλιες και μία λέξεις» για την ελληνική γλώσσα.
Έχει εκδώσει πέντε βιβλία. Το μυθιστόρημά του «Δεκαεπτά κλωστές» μεταφέρθηκε στην τηλεόραση και ξεκίνησε να μεταδίδεται το 2024 ως τηλεοπτική σειρά από το κανάλι της Cosmote TV και αργότερα προβλήθηκε από το τηλεοπτικό σταθμό Mega TV, σε σενάριο Μιρέλλας Παπαοικονόμου και σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια.

ΔΔ: Καλωσορίζοντάς σας στο περιοδικό μας θα θέλαμε να μας μιλήσετε για το πώς ξεκίνησε αυτό το «ταξίδι» γνώσεων από την παιδική σας ηλικία για να φτάσει στην επιτυχία του σήμερα. Διαβάζατε πολύ από μικρός;
ΠΔ: Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία. Ναι, διάβαζα από πολύ μικρός. Ξεκίνησα στο νηπιαγωγείο και έκτοτε δεν σταμάτησα. Αλλά δεν περιοριζόμουν μόνο στην ανάγνωση. Έκανα συνεχώς ερωτήσεις στους γύρω μου, κάτι που συνεχίζω ως τώρα.
ΔΔ: Πώς κατορθώσατε να μάθετε τόσο πολλές ξένες γλώσσες;
ΠΔ: Με βάση τα αρχαία ελληνικά και κυρίως τα λατινικά, η μετάβαση σε κάποιες λατινογενείς γλώσσες ήταν αρκετά ομαλή για μένα. Παρόλο που στις περισσότερες βασίστηκα στις δικές μου δυνάμεις, χωρίς δάσκαλο, πολλές από αυτές συνδέονται μεταξύ τους γραμματικά, συντακτικά και ετυμολογικά. Όμως, δεν περιορίστηκα εκεί. Μελέτησα και σλαβικές και γερμανικές γλώσσες. Πλέον βοηθάει πολύ το ίντερνετ και το ΑΙ, όπου υπάρχει πληθώρα εκπαιδευτικού υλικού.
ΔΔ: Έχοντας λάβει μέρος σε πολλά τηλεπαιχνίδια γνώσεων ποια συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που δεν ξέρει μια ερώτηση αλλά πρέπει να βρει τρόπο να την απαντήσει; Υπάρχει κάποια «μέθοδος» που μας βοηθάει να αξιοποιήσουμε όσα γνωρίζουμε;
ΠΔ: Η καλύτερη μέθοδος είναι να απαντάς συνδυαστικά, δηλαδή να ανασύρεις τις γνώσεις σου βασιζόμενος σε πρότερες και συγγενικές γνώσεις. Οι γνώσεις είναι συγκοινωνούντα δοχεία, όχι ανεξάρτητα νησάκια σε έναν απέραντο ωκεανό. Θέλει σύστημα και οργάνωση, αλλά πιστέψτε με, μπορεί να γίνει απίστευτα διασκεδαστικό.
ΔΔ: Ως «Γεράκι» στο τηλεπαιχνίδι «The Chase» τι είναι αυτό που θα μπορούσε να σας αγχώσει;
ΠΔ: Με αγχώνει σίγουρα ένας μεγάλος αριθμός απαντήσεων από τους παίκτες στον τελικό, αλλά κυρίως ο ίδιος μου ο εαυτός. Κάποιες φορές, το κεφάλι απλώς δεν λειτουργεί!
ΔΔ: Σαν συγγραφέας αγαπάτε τις ανατρεπτικές ιστορίες που έχουν υπάρξει ως αληθινά γεγονότα και τις αναπτύσσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο. Τι σας εμπνέει περισσότερο σε μια ιστορία ώστε να ξεκινήσετε να γράψετε γι’ αυτήν;
ΠΔ: Αγαπώ εξίσου να φτιάχνω τις ολόδικές μου ιστορίες, εξού το δεύτερο και τρίτο μυθιστόρημά μου είναι προϊόντα μυθοπλασίας. Αυτό που με εμπνέει σε μια πραγματική ιστορία είναι η αλήθεια και η δύναμη που κρύβει, καθώς και τα διαχρονικά μηνύματά της.
ΔΔ: Οι «17 Κλωστές» μας συγκλόνισαν και μέσα από την οθόνη. Γιατί πιστεύετε πως το κοινό έζησε έντονα την ιστορία του «Αντώνη»;
ΠΔ: Γιατί το κοινό (αναγνωστικό και τηλεοπτικό) είναι πάντα ευαισθητοποιημένο στην αδικία. Εν προκειμένω, την αδικία που υπέστη ο Αντώνης αλλά κι εκείνη που προξένησε ο ίδιος. Ο Καστελάνης δεν είναι ένας εύκολος ήρωας συγγραφικά. Χρειάστηκε πολλή δουλειά ώστε να έχει ισορροπία και να είναι ταυτόχρονα τόσο ήρωας, όσο και αντιήρωας. Και άγγελος και δαίμονας.
ΔΔ: Το τελευταίο σας βιβλίο «Ποσειδών» διαδραματίζεται σε νησί όπου γίνεται σεισμός. Πώς έχετε συνδέσει σε αυτό το γεγονός την φιλοσοφική χροιά της ιστορίας;
ΠΔ: Όλο το βιβλίο διατρέχεται από την έννοια του θείου στη ζωή μας. Πώς το βλέπουμε εμείς και πώς νομίζουμε ότι μας βλέπει εκείνο. Οι σεισμοί προκαλούνταν από τον Ποσειδώνα, σύμφωνα με τους προγόνους μας. Στο βιβλίο, ο Ποσειδώνας είναι μια αλληγορία για τον Θεό εν γένει, πέρα από δόγματα και θρησκείες.
ΔΔ: Πόσο δύσκολο είναι να γραφτεί ένα ολόκληρο βιβλίο περιγράφοντας γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί μέσα σε 21 ώρες; Θα μπορούσε να γίνει το «Ποσειδών» σειρά ή ταινία;
ΠΔ: Το βιβλίο έχει μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα σε μεγάλο μέρος του, παρόλο που βλέπουμε και πώς βιώνει ολόκληρο το νησί τον χαλασμό. Οι χαρακτήρες συζητούν με απλό, καθημερινό λόγο για τα διάφορα υπαρξιακά ζητήματα που απασχολούν όλους μας, όσο περιμένουν εναγωνίως τη σωτηρία τους. Θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει κι έχουν ήδη πέσει οι πρώτες υπογραφές με εταιρεία παραγωγής, κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα!
ΔΔ: Τι να περιμένουν οι αναγνώστες σας το επόμενο διάστημα; Υπάρχει ήδη σκέψη για το επόμενο βιβλίο;
ΠΔ: Ήδη έχω ξεκινήσει το επόμενο μυθιστόρημα, που είναι και πάλι αληθινή ιστορία αλλά με αρκετή μυθοπλασία. Θα βγει το 2026 και πρόκειται για μια ξεχασμένη ιστορία που συνέβη στην Ελλάδα, αλλά συγκλόνισε κυριολεκτικά ολάκερη την υφήλιο.
photo credits: Παναγιώτης Κουτρουμπής &
Χρήστος Πετρόπουλος
